Mien verhaal in 't Jubileumbook van 'n Kreenk vuur de Twentse Sproak.Ik kan 't nit loatn um Tweants te
proatn.
Mien hele leamd was de Tweantse sproake mien eerste taal.
Geboorn
in Nötter en op egreud in Wierden heurn ik de veschillen um mie hen as ik biej
mien tante in Eanter of bie mien oom in Vreeznven kwam. Nit was bie ’n een neet en bie’n
aander neit. En van mien va kreeg ik met hoo hee daagluks in Riessen met
zien timmerwoark Riessenders met al hun schealdnamen heurn proatn oaver
de koarke. Wat dat angeet, bin’k meerplattalig op egreud. Mar ik heul
het toch mar op ut Wierdens.
Die sproake begun mie op te brekken toen ik gun warken en wonen in
’n Ham. Ik harre ’t doar oaver meaks, mar ik wördn geliek vebetterd. Maachies!
Toen ‘k viemdartig joar later noar Almelo vehuuzen kon ik weer meaks zeggen.
Doar
in ’n Ham heurn ik ok oaver de buse. Doar mos ik de eerste keer op
noavroagen. Wat is det? ’n Tuk dus. Nöst disse twee weure kon ik mie wieders
good vestoanbaar maken.
Met de meeste oalders van de keender oet miene klasse
sprök ik plat. En as d’r ne keer ne informatieoamd op schole was, keek ik zo
roond en as ik dan allene mar leu zag dee plat proat, dan veteln ik ok alles in
’t plat. Genene hef mie doar ooit op an esprökn.
In ’n Ham met die twee bronzen Hej 't al eheurd-boertjes op ‘n Breenk veendt ze dat namentlik heel gewoon. Doarumme
app ik met mien Hammer schoonzönne in ’t plat.
Toen één van de schoolkeender
metdee in ‘Van jonge leu en oale groond’, bedaggen wie veur alle klassen ut
thema ‘Dialect’. Eankele hoofdrolspöllers van ‘Jonge Leu’ kwamen op ‘n oamd. Gedichen
van Henk Pool waren op muziek ezet en zo waren d’r meer bizundere activiteiten.
Ik geleuf dat d’r nog nooit zovölle oalders en grootoalders bint e wes as op den
oamd.
Toen ik ne keer as veslaggever van de lokale omrop op ’t Vjenne de
weure "Ljaemdig Vjeans” oetsprök, vu’nen ze dat ik dat veur ’n Hammenaar
neit sleg dee. Doar was ik toch wal ‘n betke greuts op.
Nog èèm oaver die Riessenders. Kots was ik in ’t Hollands an de
proat met ’n vrouw. Zee veteln mie dat ze oet Riessen kwam. Nò, dat hoom zee
mie nit te veteln. Dat kon’k ja zo wa heurn.
Ik bin dus meerplattalig, mar mangs is ’t tog neudig um één van de
weurebeuken van Menear Karel oet Riessen d’r bie te pakken. Of den van Diekhoes
oet Boorn. Den hef wal mien veurkeur en steet het dichtste bie zoas mie de
weure van keends af ut bekèèndst veurkump.
Op deezelfde booknplaanke hek ok de
gedichenbundels van Jehanna van Buren en Henk Pool stoan. Van den lesten sluut
ik hier of met disse regels:
’t Is good, dat d’r een taal ‘e leerd wödt,
dee vinnig iedereen versteet,
mar oonze streektaal is zo eigen,
’t zol sneu
wèèn, as ’t verleuren geet.
En zo is ’t. Dat is ‘t.
 Hej 't al eheurd | Kees Huigen | Den Ham |
 Eankele hoofdrolspöllers van ‘Jonge Leu'
(De Smithoek | Den Ham | 2006) |
|
 |
 Kei 50 joar
'n Kreenk vuur de Twentse Sproak
bij Havezathe Het Everloo in Volthe. |
 Beluister ook mijn verhaal
'Proat mar plat" |
 Gerrit Kraa |